prometo aquiescer
a teu contento
nas graves pautas pautar
por notas ínfimas de agudos
em harmonia intensa
com o desastre
a fortaleza que defende
o inverno bruto
claudica à primeira luz
que na tua pele sobeja
será música sonolenta
a pianola dos dentes
de língua afiada
e feia
mas por ti e por teus ramos
permito-me a inconstância
ao menos saberei
como é salgado o mar
e azul a noite
e feita de pelúcia a previdência